بشما عنايت كرده‌ايم البته شما فراموش نميكنى چنانچه مفاد آيه شريفه تطهير است : إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً احزاب آيه 33 . [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيه 7 ] إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى ( 7 ) مگر آنچه بخواهد خداى متعال محققا او ميداند جهر و آنچه مخفى مىكند . إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ بعض مفسرين گفتند استثناء به فلا تنسى است يعنى خدا بخواهد كه تو فراموش كنى لكن اين كلام غلط است زيرا نسيان در ساحت قدس نبوى نيست لمقام عصمت لكن ما مىگوييم كه : اولا ممكن است استثناء به سنقرئك باشد و معنى اين مىشود كه مگر خدا بخواهد تأخير بيندازد در انزال شما قبل از انزال قرائت مفرما و اين خود يك دليل است كه پيغمبر ميدانست قرآن را ولى تا انزال نشود مأمور بقرائت نبود . و ثانيا بر فرض كه به فلا تنسى باشد معنى نسيان فراموشى نيست بلكه بمعنى ترك نزول است چنانچه در آيه شريفه : ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها بقره آيه 106 ، كه معنى ننسها نتركها است زيرا خدا فراموشى ندارد . إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى خداوند عالم بجهر و اخفات است حتى خيالات قلبى و خيانت چشمى : يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ مؤمن آيه 19 . و بعيد نيست كه در اينجا مراد اين باشد كه خدا ميداند كه صلاح در جهر به آيه است كه به پيغمبر دستور دهد جهرا و علنا تلاوت كند يا در اخفاء او است دستور ميدهد خوددارى كند تا بموقع خود مثل ولايت امير المؤمنين ( ع ) . [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيه 8 ] وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى ( 8 ) و ما آسان و سهل ميكنيم كه به سهولت انجام وظيفه كنى نظر به اينكه بر حضرتش تبليغ رسالت و دعوت قوم بسيار صعب بود با اين قساوت‌ها و عنادهاى مشركين ، و چه اندازه اذيت ميكردند خداوند به پيغمبر وعده ميدهد كه ما امر رسالت را بر شما سهل و آسان ميكنيم و بر آنها غلبه مىفرمايى و ما تو را نصرت ميدهيم و دشمنان تو را مخذول و منكوب ميگردانيم كه ميفرمايد : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ